Morgen zal hij komen

Het eerste deel van de voorstelling neemt ons mee langs bijzondere momenten
in het alledaagse leven, verrassende ontmoetingen, kleurrijke mensen.
Verhalen met een glimlach, soms autobiografisch, soms met een knipoog naar de hemel.
Beeld en pianomuziek begeleiden de verhalen.

Tekst en muziek spelen op elkaar in en vertolken diverse emoties.

Fragment uit het programma: 'Morgen zal hij komen....'

Manke Gerrit

Iedereen kende hem in het dorp: "Manke Gerrit". Hij sleepte met zijn rechterbeen vanwege een aangeboren heupafwijking. Hij zelf gaf er echter een heel andere uitleg aan: "Vanaf het allereerste begin heb ik gevochten met God en mensen, maar ik heb overmocht", zei hij als mensen er naar vroegen.

Gerrit kende de bijbel, zijn hond was even onafscheidelijk als het bijbeltje in de binnenzak van zijn oude versleten overjas. Beiden gingen overal met hem mee, overdag maak ook 's nachts, als hij zijn schamel onderkomen in het oudemannenhuis opzocht, dat in de volksmond het "gesticht"heette.

Zijn hond had hij Aäron genoemd. Als de mensen hem vroegen wat voor ras het was, trok Gerrit een ernstig gezicht en antwoordde: "Dit is een vubara."Het mooiste vond hij het als men hem dan vol onbegrip bleef aankijken, want dan schaterde hij: "Ha. ha, een vubara, een vuilnisbakkenras, net als ik!"

In de zomermaanden overnachtte Gerrit dikwijls in de open lucht. Hij had een grote liefde voor de natuur. Toen het woord "millieu"nog moest worden uitgevonden, zagen we hem op een zondagmorgen vlak voordat het dorp ter kerke ging met een bundel dooie takken en een aantal dooie vissen aan een touw gebonden achter zich aan door de straten slepen. Nog zie ik de gezichten van de mensen voor me, nooit zal ik het vergeten. Hij riep de omstanders toe: "Ik heb met de bomen gesproken, ik heb naar de vissen geluisterd, ze vroegen: 'hebben jullie zo'n hekel aan ons, dat jullie ons de lucht en het water ontnemen om te leven'."

Jaren later, toen de rivier steeds verder vervuildde, beklom Gerrit de stoepen van de hoogste instanties. Tevergeefs. Niemand luisterde naar "Gekke Gerrit", zo werd hij toen ook wel genoemd. Sinds die vergeefse strijd droeg hij tot zijn dood aan zijn linkervoet altijd een rode sok, overdag, maar ook 's nachts.

Nog één keer zag ik hem zo, want soms was hij maanden spoorloos. Hij stond op het pad, dat opging naar de kerk. Het was de avond voor Kerst. Terwijl de kerkgangers Gerrit passeerden, hield hij in de ene hand zijn bijbeltje en in de andere hand een bord met het opschrift: "In Jezusnaam vréde op aarde nú!" Een eenzame gestalte. Hij zei niks, alleen Aäron blafte af en toe wat.

Bij zijn dood enkele weken later werd de koets gewoontegetrouw getrokken door twee paarden bekleed met zwarte kleden. Achter de koets volgden slechts weinigen Gerrit naar zijn laatste rustplaats.

Hij werd door de mensen niet geëerd en geacht. Maar verbeeldde ik me dat, toen de koets de hoek omging, één van de twee paarden een beetje mank liep.....

Derk Floors                                    verhalen
Christan en Hans Grotenbreg            muziek
Ruud Rutten                                   beeld en licht

In het tweede deel van de voorstelling wisselen verhalen uit joodse bronnen en Klezmermuziek elkaar af.

Luister?!

Zomaar wat reacties:

Uit de pers :  "Fraai tweeluik in Rhedense Dorpskerk.
                     Groots opgezette uitvoering over humor,
                     geloof en twijfel "

                     " Meer dan het gewone in muziek en verhalen
                     Een schitterende voorstelling.

 Andere reacties op het programma : 

"Dank voor een fantastische avond. We hebben er van genoten,meestal met een lach, soms met een traan. We kijken uit naar een volgende voorstelling "

 "Een voorstelling,waar veel te genieten valt voor jongeren en ouderen ! "

"Ontroerend, verrassend verhalen en muziek van hoog niveau ! "

"Een bijzondere avond in de kerk van Rozendaal, die we iedere gemeente kunnen aanbevelen. Verhalen en muziek om niet gauw te vergeten.

"We kijken uit naar een vervolg ! "

"Een groep jongeren :' We hebben ons geen moment verveeld. Volgende keer komen we zeker weer dit was klasse !' "

"Dat je met zo weinig middelen, zo'n mooie voorstelling kunt maken, is een verademing en tegelijk een groot compliment voor alle uitvoerenden "

 

Derk Floors, geboren op 11 juni 1954 in Eibergen, studeerde theologie te Utrecht en Amsterdam.
Docent levensbeschouwing, was werkzaam als predikant in Scharnegoutum e.o.
(Friesland) en in Berlicum-Rosmalen.
Momenteel predikant van de Dorpskerk te Rheden.
Publiceerde o.a. de verhalenbundel 'Morgen zal hij komen ....'.

Christan Grotenbreg, geboren op 9 juni 1962 in Rheden, is allround musicus/ componist en arrangeur.
Ontving in 1986 de Burgemeester de Bruinprijs voor zijn muzikale prestaties.
Momenteel werkzaam als multi-instrumentalist bij Rob de Nijs, en Liesbeth List.
Schreef composities voor het Nationaal Songfestival en werkt met bekende (inter)nationale artiesten.

Hans Grotenbreg, geboren op 7 juli 1971 te Rheden.
Pianist en muziekdocent, werkzaam als dirigent en bandleider bij diverse muziekgezelschappen.
Momenteel actief als begeleider en docent solfège aan de Frank Sanders Akademie in Nijmegen.